Over het boek

Ten geleide

Inhoud van het boek

Plaquette van Dendera

Supplement

Reacties en Recensies



Informatie over het boek

Klik hier voor het boek bij Walburg Pers


Ook van deze auteur:
Egypt,
Image of Heaven

English Edition:
ISBN: 1-931882-54-1

Gebaseerd op het boek
Sterrenbeeld van Horus
ISBN 90.4390.117.2

Reacties en recensies


Recensie op Egypte forum Pr Kmt voor geschiedenis en archeologie:

Het Horus Enigma
Post by pyloon » Vrijdag 4 september 2009

Omschrijving Het Horus Enigma

In dit boek tracht de auteur aannemelijk te maken dat de gangbare opvatting, dat de oude Egyptenaren weinig kennis van astronomie en tijd hadden, onjuist is. Hij wil aantonen dat uit de positie van bouwwerken en uit teksten blijkt dat de Egyptenaren een sterke verbinding legden tussen de hemel en wat er op aarde gebeurt. Hierbij komt hij tot de conclusie dat zij al veel langer geleden dan gedacht geavanceerde kennis bezaten. De auteur sluit hierin aan bij een aantal anderen die menen dat de moderne egyptologie op een 'verkeerde' manier naar beschikbaar archeologisch materiaal kijkt. De kracht van het gepresenteerde feitenmateriaal als bewijs voor de stellingen van de auteur is voor de niet-specialist moeilijk te volgen. Daarom is dit boek slechts voor een beperkte lezerskring geschikt. Met een groot aantal afbeeldingen in zwart-wit, enkele bijlagen, een literatuuropgave, een verklarende woordenlijst en een groot aantal eindnoten.


Het Horus Enigma - Wim Zitman
By Wander Rooijackers of the periodical magazine 'Historiek' translated by H. Verhulst
friday 29 may 2009

Book about various discoveries in Ancient Egypt, written by Wim Zitman

Where the astronomical knowledge of Ancient Egypt is concerned, modern science has got it completely wrong. This is Wim Zitman’s thesis in his book Het Horus Enigma (‘The Horus Enigma’). According to current scientific views, any knowledge of the stars this millennia-old civilization might have had was of a deplorable level. As a result, we are in a sense confronted today with two Ancient Egyptian civilizations: the real one, and one that over time has been created by Egyptology. In this book, Zitman proves that the Ancient Egyptians did in fact possess extensive astronomical knowledge, and he introduces us to what he believes the true Ancient Egyptian civilization was really like.

Zitman thus claims that according to current scientific doctrine the Ancient Egyptians had little or no knowledge of astronomy. This conviction is based on the assumption that their lack of even the most rudimentary knowledge of mathematics and therefore also of geometry would have made it absolutely impossible for them to carry out astronomical measurements. The creation of star charts, mapping the course of planets or the accurate depiction of constellations was beyond them, let alone geometrical and stereographic projections on the surface of the earth.

‘Created’ Civilization
It is starting from this point of view, Zitman argues, that Egyptology has ‘created’ this ancient civilization. The author, who studied civil engineering and astronomy and specialized in Egyptology, points out that in their research Egyptologists are predominantly led by the available ancient texts. However, language is only one of a number of sources that we need to study to truly understand a civilization. To be able to translate these texts accurately and thus to really be able to fathom the civilization, one needs to know what they actually refer to, what their true content is, one needs to become familiar with the mind-set of those who created them.

One central idea
According to Zitman, this mind-set can only be grasped if we start from astronomy. As with other ancient cultures, like those of China, Mesopotamia, India, and meso-America, the central idea in the mind-set of the Ancient Egyptians was the star-religion. This all-determining aspect has been left out of the equation by Egyptologists, even to the point of total denial. The lack of any systematic knowledge of this star-religion on the part of Egyptologists has marred the interpretation of countless texts by pulling them out of their proper context. Thus, in the course of time, a model of Ancient Egyptian civilization has been created that according to Zitman is at odds with the real Egypt and fails to do it justice. Using a wide range of illustrations, sources, findings from his own research and measurements, Zitman shows just how wide of the mark this model is from what he believes the Ancient Egyptian civilization really looked like.

As Above, So Below
The Egyptians developed an all-encompassing system, based on cosmic order. Their world view was based on the principle of the unity between heaven and earth, the sky and the ground below: as above, so below. This was expressed in texts and in books, and in their architecture this inter-connectedness was literally mirrored: the state of Egypt as an artificial image of the cosmos, the might of the heavens reflected in the infrastructure on earth. Zitman mentions: all pyramids corresponding to stars in the night sky, principally to the constellation of Orion, including the field of Giza. Besides, the first sun-dial on earth was the bent pyramid of Dashur. The Gods had really found a home in Egypt. An ingenious feat, Zitman calls it Egypt: “Image of Heaven”.

Calendar
The Ancient Egyptians were the first people to possess highly accurate knowledge of the night sky. By ordering it, grouping the stars into constellations and figuring out the orbits of the planets, plotting their course in the sky and that of the sun and the moon, the Egyptians managed to develop a 365-day calendar, the calendar our present-day annual calendar is based on. Their year consisted of twelve months of thirty days each, to which they added five separate days. Their day, like ours, counted 24 hours. The heavenly sphere of 360 degrees was subdivided into 36 periods of 10 days each, known as decans. Each of these horoscopes (incidentally, the words horoscope and Horus are etymologically related) of 10 degrees had their own Gods. Each decan exerted its own influence on all life on earth. The Egyptians believed man’s life was ruled by these decans. The God associated with a person’s day of birth determined their fate.

For initiates
Those who are looking for an easy-going read, for a smooth ‘popular-scientific story’ will have to think twice before they decide to read The Horus Enigma. A great deal of prior knowledge is required and the book contains a fair amount of technical scientific information, notions, references, enumerations, etc. That is why, in my opinion, the book is of great additional value particularly for those initiated in Egyptology and astronomy. Those who have engrossed themselves in the subject and who are familiar with the issue of the astronomical knowledge of the Egyptians will probably relish it.

For the interested non-specialist lay person like myself, however, the book is mainly an interesting first acquaintance with the main outlines. The book is certainly not inaccessible, but the huge amount and the density of the information, and Zitman’s in-depth argumentation referred to above do not always contribute to the book’s readability. As a result, a lot of information escapes those who are less familiar with the subject matter. This is a pity, because Zitman’s message is an interesting one.


Het Horus Enigma - Wim Zitman
Door Wander Rooijackers van het periodiek tijdschrift 'Historiek'
vrijdag 29 mei 2009

Boek over verschillende ontdekkingen in het oude Egypte. Geschreven door Willem Zitman.

Als het gaat om de astronomische kennis van de oude Egyptenaren zit de hedendaagse wetenschap er volkomen naast, zo stelt Wim Zitman in zijn boek Het Horus Enigma. Volgens de heersende wetenschappelijke opvatting was de sterrenkundige kennis van deze millennia-oude beschaving, als deze er al was, namelijk van een belabberd niveau. Hierdoor bestaan er vandaag de dag eigenlijk twee oud-Egyptische beschavingen: de echte en één die door de Egyptologie mettertijd is gemodelleerd. In dit boek bewijst Zitman dat de Egyptenaren juist vergaande astronomische kennis bezaten en laat hij ons kennismaken met de, volgens hem, écht oud-Egyptische beschaving.

Zitman stelt dus dat, volgens de heersende wetenschappelijke doctrine, de oude Egyptenaren weinig tot geen kennis hadden van astronomie. Ze zouden namelijk een gebrek hebben aan rudimentaire wiskundige en dus geometrische kennis en daarom is het volstrekt onmogelijk dat zij astronomische metingen konden verrichten. Het vervaardigen van hemelkaarten, planeetomlopen of nauwkeurige sterrenbeelden is al helemaal uitgesloten, laat staan dat zij in staat zouden zijn tot geometrische en stereografische projecties op aarde te komen.

Gemodelleerde beschaving
Vanuit dit uitgangspunt heeft de Egyptologie deze oude beschaving volgens Zitman dus gemodelleerd. De auteur, die bouwkunde en astronomie studeerde en zich specialiseerde in Egyptologie, stelt dat Egyptologen voornamelijk uitgaan van de teksten. Echter, taal is slechts één aspect om een beschaving echt te kunnen begrijpen. Om deze teksten goed te vertalen en daarmee de beschaving echt te kunnen doorgronden, moet je de strekking hierachter kennen, de inhoud en het gedachteleven.

Eén centrale grondslag
Volgens Zitman is dit gedachteleven alleen maar te doorgronden vanuit de astronomie. Net als bij andere oude culturen, zoals die van China, Mesopotamië, India en Meso-Amerika, kenden de Egyptenaren één centrale grondslag van hun levensbeschouwing: de sterrengodsdienst. Dit allesbepalende aspect is door Egyptologen echter buiten beschouwing gelaten of zelfs ontkend. Het ontbreken van enige systematische kennis van deze wetenschap heeft veel teksten verbasterd en uit hun context gehaald. Zo is er door de tijd heen dus een oud-Egyptische beschaving gemodelleerd die volgens Zitman geen recht doet aan de werkelijkheid. Met een scala aan illustraties, bronnen, bevindingen uit eigen onderzoek en metingen laat Zitman zien hoever dit model afstaat van hoe de oud-Egyptische beschaving er, volgens hem, echt heeft uitgezien.

Zo boven, zo beneden
De Egyptenaren ontwikkelden een allesomvattend systeem, gebaseerd op de kosmische orde. Hun wereldbeeld was gebaseerd op het principe van de eenheid tussen hemel en aarde, zo boven, zo beneden. Dit kwam tot uitdrukking in teksten en boeken en met hun architectuur brachten zij deze samenhang letterlijk in beeld: de staat Egypte als artificiële spiegel van de kosmos, de hemelse macht uitgebeeld in de aardse infrastructuur. Zitman noemt tal van voorbeelden: het piramideveld van Gizeh (een perfect nauwkeurige weergave van het sterrenbeeld Orion), de knikpiramide van Dashur (de eerste zonnewijzer op aarde), de sfinx, bootkuilen, tempels, ceremoniële wegen, mastaba’s, havens, kanalen en meren. De Goden huisden echt in Egypte. Een knap staaltje ‘Goddelijke geografie’, aldus Zitman.

Kalender
Het was het allereerste volk dat zeer nauwkeurige kennis bezat van de sterrenhemel. Door deze te ordenen en de sterren in te delen in sterrenbeelden en de juiste omloopbanen van de planeten met de Zon en Maan, konden de Egyptenaren een kalender ontwikkelen van 365 dagen, de kalender waarop onze huidige jaarindeling is gebaseerd. Hun jaar bestond uit twaalf maanden van elk dertig dagen waar ze nog vijf losse dagen aan toevoegden. Net als bij ons telde een dag 24 uur. De hemelsfeer van 360 graden werd verdeeld in 36 perioden van tien dagen, de zogeheten decanen. Elke van deze horoscopen (de woorden horoscoop en Horus zijn overigens etymologisch verwant) van 10 graden kende zijn eigen goden. Iedere decaan oefende zijn eigen invloed uit op al het leven op aarde. De Egyptenaren geloofden dat de mens onder heerschappij van deze decanen leefde. De god die is verbonden aan de geboortedag van een persoon, bepaalt zijn of haar lot.

Voor ingewijden
Wie een vlot geschreven, ‘populair-wetenschappelijk verhaal’ wil lezen, zal zich twee keer moeten bedenken om Het Horus Enigma te gaan lezen. Veel kennis wordt als bekend verondersteld en het bevat redelijk wat technische wetenschappelijke informatie, begrippen, literatuurverwijzingen, opsommingen et cetera. Daarom is het boek, naar mijn mening, vooral voor ingewijden in de Egyptologie en astronomie van grote toegevoegde waarde. Diegenen die zich in de kwestie hebben verdiept en bekend zijn met de discussie over de sterrenkundige kennis van de Egyptenaren, zullen er naar alle waarschijnlijkheid zelfs van smullen.

Voor de geïnteresseerde leek, zoals ikzelf, is het boek echter vooral een interessante eerste kennismaking op hoofdlijnen. Het is zeker geen ontoegankelijk werk, maar de hoge informatiedichtheid en genoemde diepgravende argumentatie van Zitman komen de leesbaarheid van het boek niet altijd ten goede. Ook gaat er daarom veel informatie voorbij aan deze laatste categorie lezers. Dat is jammer, want Zitman heeft een interessante boodschap.



Van: Hans Verhulst
Verzonden: maandag 4 mei 2009 14:24
Aan: 'Willem Hendrik Zitman'
Onderwerp: RE: Horus Enigma

Hoi Wim,

Wat een uitstekend boek, Wim, "Het Horus Enigma"! Ik heb het inmiddels gelezen - het zou een klassieker moeten worden.
Goed en goed leesbaar geschreven - terecht veel aandacht ook voor de absurde opvatting onder Egyptologen dat de Oude Egyptenaren nagenoeg niets van astronomie of wiskunde zouden weten (hoe kun je zo ziende blind zijn?). Ken jij wat dit betreft het m.i. uitstekende boek "Black Athena" van Martin Bernal? (Volume I, The Fabrication of Ancient Greece (fabrication = verzinsel) - Rutgers University Press, 1987 - met name de eerste paar hoofdstukken). Bij iemand die alles over het Oude Egypte heeft, mag dit boek niet ontbreken. Het is een lijvig boekwerk. Ik heb alleen deel 1, wat al meer dan 500 pagina's telt. - Hoofdstuk 3: "Egyptian Wisdom and Greek transmission" geeft in de titel eigenlijk al precies aan wat in werkelijkheid het geval is geweest. Ik heb het boek cadeau gekregen van een vriend-classicus.

Ik denk dat wellicht alleen een goed ingevoerd astroloog kon blootleggen wat jij blootgelegd hebt, omdat, voor de astronoom, als die zich al met het Oude Egypte zou bezighouden, allerlei astrologisch hoogst belangrijke fenomenen ('fenomena' zoals die blijkbaar genoemd worden) geen enkele 'betekenis' zouden hebben. Precies zoals jij zegt, ook al vindt de tegenwoordige wetenschap astrologie onzin, dan betekent dat geenszins dat we mogen veronachtzamen dat ze voor Oude Culturen niet alleen belangrijk was, maar zelfs de moeder aller wetenschappen.

We hebben het er nog uitgebreid over, maar ik heb wel alvast 1 belangrijke vraag, en dat is dat je op blz. 65 Dendera het Zuidelijke On noemt - ik weet niet beter dan dat dat Wst (Karnak/Luxor/Thebe) was ('Iunu schmau'). Hoe kom je op Dendera?

Klopt het dat ik hieroglief F31 (blz. 146) in het boek nergens kan vinden? (in ieder geval niet in het lijstje met hiërogliefen op blz. 331).

Nogmaals proficiat met deze mijlpaal, want dat is het wel vind ik,

Hartelijke groet,

Hans



Bloemendaal, 17-08-2009

 Heb het nieuwste boek van Wim Zitman “Het Horus Enigma” gelezen.

In vergelijking met zijn vorige werken mag ik opmerken dat de schrijfstijl losser is waardoor het boek ook voor de “leek” beter leesbaar is geworden.

Het Horus Enigma is een meesterlijk en boeiend werk wat verdiend om door een groter publiek gelezen te worden.

Wat opvalt is dat er weer enorm veel onderzoek vooraf is gegaan gezien het enorme aantal noten van publicaties (blz. 333 t/m 352), tevens heeft Zitman niet alleen al deze publicaties door moeten worstelen maar ook de inhoud ervan naar waarde moeten onderzoeken.

Ik weet dat er uit wetenschappelijke hoek weinig waardering is voor de visie van Wim Zitman over het oude Egypte, maar ik denk dat hij het zeker verdient dat zijn stellingen serieus worden genomen en dat wetenschappers verplicht zijn om deze stellingen op waarheid te onderzoeken.

Als geen ander is Wim Zitman in staat vanwege zijn achtergrond (astronoom, astroloog, bouwkundige en egyptoloog) om gebeurtenissen in het oude Egypte te koppelen aan verschijnselen aan de hemel zodat deze gebeurtenissen met grote zekerheid gedateerd kunnen worden.

Wat mij betreft heeft Zitman met dit boek bewezen dat in het oude Egypte de astronomie/astrologie op een hoog peil stond en dat de gehele gedachtewereld van de oude Egyptenaren gebaseerd was op reïncarnatie en het eeuwige leven.

Wel moet ik opmerken dat ik in de uitleg over de Osiris-mythe gemist heb dat Seth het lijk van Osiris in stukken heeft gesneden en de stukken verspreid heeft over het land, waarna Isis een zoektocht heeft ondernomen en de teruggevonden stukken (op de fallus na) weer heeft samengevoegd tot een lichaam.

Van het boek kan ik verder nog opmerken dat de plaatsing van de afbeeldingen beter zouden uitkomen als ze in zijn geheel aan het eind van het boek gepositioneerd zouden worden zodat het makkelijker wordt om de afbeeldingen terug te zoeken.

Verder ben ik nieuwsgierig geworden naar de tempelteksten waarnaar Zitman refereert, misschien kan dit een item worden in een volgend boek.

Afsluitend kan ik zeggen dat ik enorm van het boek heb genoten en uitzie naar volgende publicaties van deze schrijver.

G.B.W. Lammers